Rick Blaauw

Het vliegt voorbij!

Wed, 25 Aug 10 16:19:12 +0200

Deze week is wederom weer heel druk geweest. Hoewel de week helaas met minder leuk nieuws begon, Joy’s opa was namelijk overleden, hebben we toch een goede week gehad.

Week 3[/b]
De maandag begon helaas dus wat minder leuk. Vandaag is de begrafenis van de opa van Joy geweest. omdat verder niemand heen ging zijn wij ook niet naar de ceremonie geweest. Josje en ik hebben de maandag besteed aan het schrijven van onze weblogs, het eten van lekkere dingen in de stad en uitrusten van de zware klim op de Mulanje mountain.
Dinsdag begon het werken op het project weer. De ochtend hebben we besteed aan het bezoeken van andere community based organizations, samen met Stijn. Deze zijn bezicht om te kijken of er in de region van Zomba nog andere projecten waren waar Be-more mee zou kunnen samenwerken. Het was super om verschillende projecten te zien, en te kijken wat zij deden. Die middag zijn we house-visits gaan doen bij ouderen. Het is verbazinwekkend om te horen hoe deze mensen soms behandeld worden. In Malawi worden veel ouderen gezien als heksen en tovenaars en aan hun lot overgelaten. Daardoor hebben veel ouderen het heel moeilijk om rond te komen. We zijn bij een vrouw geweest die bij haar kleindochter woont, zij had wel krukken, maar was niet in staat om hier op te lopen. Het zou natuurlijk super zijn voor de komende vrijwilligers om haar te leren lopen met die krukken, en haar wat vrijheid terug te kunnen geven. Dezelfde vrouw had ook geen toilet of plek om zich te kunnen wassen. Kortom er is dus nog veel te doen, wantdeze vrouw is niet de enige in de community met deze problemen.
Woensdag hebben we weer andere CBO’s bezoch met Stijn, waar een paar super projecten bij zaten. De middag hebben we weer rustig aan gedaan, en hebben we lekker gelunched. S’avonds kregen we te horen dat we de volgende dag een life-skills les haddenm en dat het de bedoeling was dat wij daar ook een deel zouden presenteren. Dat ben ik toen dus maar even gaan voorbereiden.
Donderdag was dus de dag van de Life-skills. Ik had de opdracht gekregen om over de: “needs and problems that the youth of Malawi is facing” te praten. Gelukkig bleek aangekomen bij Yodep dat nog iemand dit had voorbereid, dus hebben we het lekker samen gedaan. Josje heeft een presentatie over relaties gegeven, en ze heeft nog een paar spelletjes gedaan om de aandacht erbij te houden. Het was een super dag!

Weekend[/b]
En toen was het alweer vrijdag! Omdat de activiteit in de ochtend uitviel omdat de mensen vakantie hadden, konden we ons in alle rust voorbereiden op onze trip naar Cape Maclear, bij Lake Malawi. Na met de hele groep lekker te hebben gegeten zijn we s’middags vertrokken. Net voor zonsondergang kwamen we aan op de plaats van bestemming en dit was echt super. Het is moeilijk om te beschrijven hoe mooi het daar was, dus doe ik het gewoon niet en zullen jullie even moeten wachten tot ik hier foto’s kan plaatsen. We hebben de eerste avond lekker gegeten bij een restaurant aan het water, waar we ook de zonsondergang hebben gekeken. Het was super genieten naar alle activiteiten van de afgelopen week.
De volgende ochtend zijn we op tijd opgestaan om lekker helemaal niks te gaan doen. We hebben gezwommen in het meer, lekker in de zon gelegen en toegegeven aan onze nieuwe gezamelijke verslaving aan het spel “baow”. vroeg in de avond zijn we vertrokken richting de strandtent om een paar kuche kuche’s te drinken,. het Malawinese bier. Daarna zijn we luxe uit eten geweest en we hebben daarna nog meer niks gedaan.
Die nacht mochten Birgit en ik slapen in een super mooi hutje op het strand, vanwaar je uitkeek over het water. De vorige nacht hadden Melvin en Josje hier geslapen en om het eerlijk te houden mochten nu Birgit en ik. Het was echt een super ple, we hebben nog lang gekletst, super geslapen en al vanaf vroeg in de morgen van het uitzicht genoten.
Alles bij elkaar was het dus echt een super relaxt weekend, wat zeker wel welkom was na het avontuur op de berg van vorige week. En omdat we niet te relaxt terug wooden komen na dit super weeken, hebben we er voor gezorgd dat we op de terugweg nog wel een lekke band kregen, maar dit hebben, Josje, Melvin, Stijn en ik natuurlijk snel opgelost. En ook de lege accu die daarna volgde kreeg ons niet in de stress. En na die avontuurlijke terugreis, zit ik nu alweer in mijn laatste week in Malawi, het gaat echt veel te snel.

Safari's, groepstherapie en hyken!

Mon, 16 Aug 10 12:01:03 +0200

We zitten alweer op de helft! Het gaat echt veel te snel allemaal. De afgelopen week hebben we wee super veel gedaan, dus ik zal in het kort even proberen te beschrijven wat ik allemaal heb beleefd.

Liwonde
Het eerste weekend hebben we in Liwonde natonal park besteed. Met zijn zevenen hebben we daar een super weekend gehad. We sliepen in een super mooi hostel, net naast het park. Waar we de Hippo’s onden horen. Op vrjidag na aankomst hebben we lekker weinig gedaan, iedereen moest nog even bijkomen van zijn eerste week bij het project. We hebben lekker biertjes gedronken bij het kampvuur, en super gegeten.
De volgende ochtend zijn we op safari gegaan, met zijn zevenen in 1 auto dus echt op z’n Afrikaans. Het was super om weer olifanten en andere dieren in het wild te zien, volgens mij gaat dat nooit vervelen. Na de gamedrive hadden we afgesproken om die middag een safari op het water te doen. Van te voren kregen we te horen date r in het water een paar duizend nijlpaarden zaten! De mensen die mijn verhalen uit Zuid-Afrika kennen weten dus dat ik niet heel veel zin had om dat water in te gaan! Maar stoer als ik ben heb ik het toch maar gedaan, en het was super mooi. Het eerste deel van de tocht ging door dicht begroeid vaarwater, en daarna kwamen op een groten rivier, met echt overal nijlpaarden. Ik kneep hem echt helemaal, en werd daardoor ook nogal uitgelachen door mijn groepsgenoten, maar na een tijdje begon ik toch te genieten. Vanuit de kayak zijn we ook nog heel dicht bij een groep olifanten geweest. Dit was echt super mooi, het was helemaal stil op het water, en je kon de olifanten horen kauwen. Ik zou graag mijn foto’s willen plaatsen om het te illustreren, maar helaas duurt dat echt te lang met deze internetverbinding, dus hopeijk kan dit de volgende keer wel.

Het project
Natuurlijk houden Josje en ik ons ook nog steeds bezig met het project Yodep. We leren nog steeds ontzettend veel, en ik raak ook al gewend aan het vroege opstaan!
De afgelopen week bestond vooral uit heel veel huisbezoeken doen. Joy en Max hebben ons op maandag meegenomen om naar verschillende huishoudens te gaan die wezen of andere kwetsbare jongeren ondersteunen. We hebben bij eze gezinnen gekeken wat de problemen zijn waar ze tegen aan lopen en op welke manier hieraan kan worden bijgedragen. Het is best indrukwekken om nal die verschillende verhalen te horen.
Dinsdag zijn hebben we ook weer huisbezoeken gedaan, maar deze keer bij mensen die met HIV/Aids leven. Yodep geeft deze mensen advies en deelt ook medicijnen uit om ervoor te zorgen dat het imuunsysteem hoog blijft, en andere ziektes kunnen worden vermeden. We hebben in totaal negen huizen bezocht in de community. En vandaag hebben we voor het eerst de fietsen gebruikt die we hebben geregeld. Het was nog best een onderneming om je hier met de fiets t e verplaatsen het is nogal klimmen en dalen, aan het eind van de dag waren Josje en ik dan ook helemaal kapot, we lagen om 8 uur in bed.
Woensdag stond er een groepstherapie op het progrmma. Deze worden eens in de maand georganiseerd om mensen met Aids in contact te laten komen met lotgenoten, en problemen met de groep te bespreken. Het was echt super m hier aanwezig te zijn, de therapie begon met een gebed. Er werd ontzettend veel gezongen en gedanst, en we hebben een spel gedaan waarbij het belang van condooms centraal stond. Ook werden er verschillende adviezen gegeven. Het is wel pijnlijk om te zien en horen, dat niet iedereen hier elke dag kan eten. Yodep zorgt tijdens dit soort activiteiten wel voor een goede maaltijd voor de bezoekers, om ervoor te zorgen dat men die dag in ieder geval voldoende kan eten. Na het eten hebben Josje en ik samen met Stijn en Joy nog verschillende andere projecten in de buurt bekeken om te kijken wat deze doen en wat de mogelijk heden zouden kunnen zijn om daar ook mee samen te werken in de toekomst.
Donderdag bestond weer uit een vergadering in het Chichewa, en hoewel we de taal al steeds meer onder de knie krijgen konden we het helaas nog steeds niet volgen. Gelukkig waren er kinderen aanwezig waar Josje en ik ons vooral mee bezig hebben gehouden.Na afloop bleek wel dat de vergadering heel goed is gegaan, want Max kwam zelfs op het nationale nieuws. Yodep verricht dus super goed werk!
Vrijdag was de laatste dag dat de nursery van Yodep open was. We zijn hier geweest om afscheid van de kinderen te nemen. Ook was het de bedoeling om een spaarsysteem op te zetten voor een groep mensen in de community, maar omdat de chief van het dorp een geitenhok aan het bouwen was kon dat helaas niet door gaan.

Mulanje Mountain
Afgelopen weekend zijn we naar de hoogste berg van Malawi gegaan: Mulanje mountain. Omdat Inge, Stijn en Marlies allemaal bezoek krijgen waar ze graag de berg mee wooden beklimmen haakten deze af. Maar Birgit, Melvin, Josje en ik zijn met zijn vieren dapper begonnen aan de zware tocht omhoog. Volgens de gids was de weg omhoog niet zo zwaar, en zouden we er ongeveer zes uur over doen. Die zes uur klopte wel ongeveer, maar de tocht naar boven was ontzettend zwaar. Ik heb lopen puffen als een gek maar ben gelukkig heelhuids boven gekomen! De weg naar de top was wel super mooi, de natuur wisselde echt om de paar minuten, en het uitzicht was echt super mooi. Toen we na 6 uur klimmen uiteindelijk de top hadden behaald was dat voor ons wel een ntzettende opluchting. We sliepen in een huisje op 2000 mete hoogte.
Nadat we een tijdje hadden gerelaxt, kwam de gids bij ons om te vragen of we nog even mee wouden lopen naar de bronnen op de berg. En hoewel we daar eigenlijk niet zo heel veel zin meer in hadden, zijn we uiteindelijk gelukkig toch maar mee gegaan! We kwamen bij een super mooie plek op de rand van de berg, waar het stijl naar beneden liep, en waar je een super mooi uitzicht had. We hebben hier naar de zonsondergang gekeken, en moeste daarna al seen gek lope nom nog een beetje voor het donker terug te zijn. (wat ook niet helemaal is gelukt) Die avond zijn we weer vroeg naar bed gegaan want we waren allemaal gebroken, helaas hadden we er niet bij nagedacht dat het op deze hoogte wel eens koud zou kunnen zijn. Het was ongeveer 0 graden, en wij hadden geen slaapzak of warme kleding meegenomen. We hebben uiteindelijk allemaal in spijkerbroek en trui geslapen onder een dun dekentje. Toen het vuur in de woonkamer de volgende dag werd aangestoken was iedereen dan ook gelijk klaarwakker om plaats te nemen voor het vuur.
Die ochtend zijn we om 7 uur vertrokken om te beginnen aan de afdaling. De afdaling was nogal voor gevorderde hikers, want het ging echt loodrecht naar benenden. Ik vond het echt doodeng maar ben en heb de halve weg zittend op mijn kont doorgebracht. Ik was ook ontzettend blij toen we eenmaal beneden waren. Het was wel weer een super mooie tocht, maar ik zou mensen met hoogte vrees, of die even onervaren hikers zijn als wij waren deze routen niet aanraden.
Beneden aangekomen wachtten onze mede vrijwilligers ons al op, en hebben we nog even lekker gelunched. Daarna zijn we allemaal teruggegaan naar onze projecten. Hopelijk wordt de komende week weer even leuk als de laatste!

Tot snel!

Rick

TIA again

Fri, 06 Aug 10 11:15:38 +0200

Ik ben weer in Afrika! Helaas begon de reis deze keer wat minder gestructureerd als gepland, maar je kan natuurlijk niet alles hebben. Samen met Melvin vertrok ik Donderdag de 30e naar Malawi. Met een tussenstop in Cairo en Ethiopie zouden we de volgende dag fris en fruitig aan moeten komen in Lilongwe, Malawi. Helaas ging dit niet helemaal perfect want na al enig oponthoud in Cairo te hebben gehad, bleek in Addis Ababa dat we niet meer op onze vlucht konden want we waren te laat. Dit betekende dat we een nacht in een hotel moisten verblijfen om de volgende dag pas verder te kunnen vliegen. Gelukkig had Ethiopian air dit goed geregeld, dus we hebben super geslapen in een luxe hotel.
De volgende dag begonnen Melvin en ik aan het vervolg van onze reis, en gelukkig kwamen we na weer een extra onverwachte stop in Zambia aan in Lilongwe. Het enige minpuntje van die dag, was dat de baggage niet met ons mee was gekomen. Maar slimme jongen als ik was, had ik gelukkig van alles in mijn handbagage om die eerste dagen zonder baggage moeiteloos door te komen. De volgende dag was eigenlijk mijn eerste echte dag in Malawi, en die heb ik samen met Birgit een medevrijwilliger besteed aan het verkennen van Lilongwe. Lilongwe is een kleine maar gezellige stad, waar je veilig rond kunt lopen en lekker kan eten. We zijn over de verschillende markten gelopen, per ongeluk beland bij een wasplaats waar ze minder blij waren met ons bezoek en langsgeweest bij het mausoleum van de eerste president van Malawi.
Dinsdag zijn we uiteindelijk vertrokken naar ons project: Youth for development and productivity (YODEP) in Zomba. Na een super mooie rit van 4 uur, wachtte ons een hartelijk ontvangst door de oprichters van dit project. Ze waren super blij met onze komst, en hebben gelijk uitgelegd wat ze allemaal precies doen. Dit is echt super veel, maar het belangrijkste zijn HIV/AIDS preventie en helpen bij mensen die moeten leven met HIV. Daarnaast willen ze zorgen dat jongeren onafhankelijk kunnen worden door bijvoorbeeld een bedrijfje te beginnen. Ook is er een opvang voor kleine kinderen die hier ook worden gevoed, een bieden ze hulp aan ouderen binnen de community Ze doen daarnaast ook nog andere dingen, maar ik ben pas een paar dagen op het project dus die gaan we later nog ervaren.
Tot nu toe hebben Josje en ik pa twee dagen meegelopen met het project vanwege onze late aankomt. De eerste dag bestond voornamelijk uit vergaderen, we waren uitgenodigd mee te gaan naar een vergadering met de hoge pieffen van de stad. De vergaderng zelf was in Chechewa, maar er werd ons verteld dat hij goed was verlopen.
S’avonds kregen we te horen dat èèn van Josje’s huisgenoten ziek was, en naar haar familie was gegaan. We zijn naar haar toe gelopen en het bleek niet goed te gaan, dus zijn we gmaar elijk doorgegaan naar het ziekenhuis. Hier bleek dat Sarah waarschijnlijk Malaria heeft en dat ze de volgende dag maar terug moest komen om hier een test voor te doen. We aten deze avond pas laat en zijn daarna maar gelijk gaan slapen.
De tweede dag zjn we echt naar het project geweest. We hebben hier gespeeld met de kinderen van het project, en lessen bijgewoond en zelfs al gegeven. Iederen is echt super enthousiast, dus dat was super om te doen. Ook was er bij het project een dokter aanwezig die baby’s controleerde en vaccineerde, zodat de vrouwen niet super ver hoeven te lopen om naar het ziekenhis te gaan.
We hebben die avond verder weinig gedaan, we hebben lekker gegeten en daarna geprobeerd het spel kakkerlakkensalade uit te leggen, wat voor een hoop lol heeft gezorgd.
Volgende week gaan we meelopen met alle afdingen van het project, om precies te kunnen kijken waar we nodig zijn en kunnen helpen, en om het project goed te leren kennen.
De huisjs waarin Josje en ik verblijfen zjn super klein, maar er is wel electriciteit! Verder is alles vrij basic maar netjes. We wonen deze maand midden in een township van Zomba, en zijn èèn van de eerste blanken die hier een tijd komen wonen. Dit is ook op straat goed te merken waar iedereen ons naschreeuwd met “Azungu” (blanken) Veel kinderen hebben nog bijna nooit blanken gezien en reageren nogal geschokt als we langs komen lopen. Tot nu toe is iedereen echt super vriendelijk en ik denk dat we het de komende tijd wel naar onze zin zullen hebben!
Fotos probeer ik nog een keer online te krijgen maar het gaat heel moeilijk!

De spanning stijgt!

Sun, 18 Jul 10 12:23:19 +0200

Hallo allemaal,

Zoals velen van jullie al weten vertrek ik 29 Juli voor de tweede keer naar Afrika. Zuid-Afrika is mij zo goed bevallen, dat ik graag terug wilde naar dit continent. Deze keer zoek ik het iets noordelijker, want ik ga naar Malawi! Malawi is één van de armste landen ter wereld, en zal daarom waarschijnlijk weer totaal anders zijn dan Zuid-Afrika wat toch al relatief ontwikkeld was.

Ik vlieg samen met Melvin (een andere vrijwilliger) met een lichte omweg, via Caïro en Addis Ababa naar Lilongwe de hoofdstad van Malawi toe. We blijven hier twee dagen om bij te komen van de vlucht, de stad te verkennen en te wachten op onze mede vrijwilligers. Daarna gaan we naar de regio Zomba waar de verschillende projecten liggen om aan de slag te gaan.

Samen met mijn toekomstig nieuwe beste vriendin Josje, ga ik als pilot-vrijwilliger helpen bij het project Yodep. Het project is voor ons ook nog niet 100% duidelijk, maar dit maakt het natuurlijk des te spannender. Meer uitleg over het project is te lezen op http://www.be-more.nl/projecten/alle-projecten/yodep

De komende tijd zal ik mijn heel erg mijn best doen om zoveel mogelijk van mijn ervaringen hier op te schrijven. Het is natuurlijk maar afwachten hoe vaak we kunnen internetten, maar jullie zien zo vaak als mogelijk een nieuwe blog verschijnen.

Tot in September,

Rick